| Erkek İsimleri |
| Edib (Arapça) |
Edebiyatla uğraşan.
|
| Ediz (Türkçe) |
Dağların tepesi, doruk.
|
| Efekan (Türkçe) |
Efe soyundan gelen
|
| Ekmel (Arapça) |
Mükemmel olan, en kamil
|
| Ekrem (Arapça) |
Çok şeref sahibi
|
| Emin (Arapça) |
Korkusuz kimse
|
| Emrah (Farsça) |
Erzurum ve Ercişli şairlerin adı
|
| Emre (Türkçe) |
Hak aşığı
|
| Ender (Türkçe) |
Nadir bulunan
|
| Enes (Arapça) |
İnsan
|
| Engin (Türkçe) |
Açık deniz, alçak ve çukur yer
|
| Enis (Arapça) |
Dost, sevgili
|
| Enver (Arapça) |
Çok parlak, daha nurlu
|
| Eray (Türkçe) |
İlk ay
|
| Erbek (Türkçe) |
Yiğit, cesur
|
| Ercan (Türkçe) |
Korkusuz kişi
|
| Ercüment (Farsça) |
Haysiyetli, seçkin, saygın, şerefli
|
| Erdal (Türkçe) |
Erken yeşeren dal
|
| Erdem (Türkçe) |
Fazilet, liyakat
|
| Erdinç (Türkçe) |
Kuvvetli erkek
|
| Erdoğan (Türkçe) |
Erken doğan erkek çocuğu
|
| Eren (Türkçe) |
Ermiş
|
| Ergün (Türkçe) |
Uysal kişi, Sulu saf kar, iyi koşan at
|
| Erhan (Türkçe) |
Adil iyi hükümdar
|
| Erkan (Türkçe) |
Yiğit, soylu
|
| Erman (Türkçe) |
Pişman olma, istek
|
| Erol (Türkçe) |
Yiğit erkek ol, sözünde dur
|
| Ersan (Türkçe) |
Adıyla, sanıyla ünlenmiş kişi
|
| Ertan (Türkçe) |
İlk tan ağarması
|
| Ertuğrul (Türkçe) |
Temiz yürekli doğru erkek.
|
| Esad (Arapça) |
Çok hayırlı, çok mutlu
|
| Eser (Arapça) |
Tesir, etki, gitmiş veya geçmişten izler
|
| Eşref (Arapça) |
Şerefli, aziz
|
| Ethem (Arapça) |
Karayağız
|
| Ebrak (Arapça) |
Çok parlak olan.
|
| Efgan (Farsça) |
Istırap ile haykırma, bağırıp çağırma.
|
| Elfaz (Arapça) |
Sözcükler, sözler.
|
| Ecebay (Türkçe) |
İleri gelen, saygın, zengin kimse.
|
| Edgüalp (Türkçe) |
İyi yiğit.
|
| Efnan (Arapça) |
Türler, çeşitler.
|
| Elhan (Arapça) |
Nağmeler, ezgiler.
|
| Ecehan (Türkçe) |
Saygın, güzel kadın.
|
| Edgübay (Türkçe) |
İyi zengin.
|
| Efrasiyap (Farsça) |
1. İranlı olmayan yiğit.
2. Ünlü Türk büyüğü Alp Er Tunga’ya İranlılarca verilen ad.
|
| Eliaçık (Türkçe) |
Parasını ve malını esirgemeyen, cömert.
|
| Ecekan (Türkçe) |
Saygın bir soydan gelen kimse.
|
| Edgükan (Türkçe) |
İyi soydan gelen kimse.
|
| Elitaş (Türkçe) |
Eli taş gibi ağır ve güçlü olan kimse.
|
| Efdal (Arapça) |
1. Çok erdemli, çok faziletli.
2. En iyi, üstün.
|
| Ejderhan (Farsça) |
Hiddetli, korkusuz, acımasız kimse.
|
| Efekan (Türkçe) |
Efe soyundan gelen kimse.
|
| Elvan (Arapça) |
1. Renkler, çeşitler.
2. Rengârenk.
|
| Emirşah (Arapça) |
Bey ve şah.
|
| Enfal (Arapça) |
1. Kur'an-ı Kerim'de bir surenin adı.
2. Düşmandan alınan mallar, ganimetler.
|
| Ensari (Arapça) |
Yardımcılardan olan kimse.
|
| Eralkan (Türkçe) |
Vatanı uğrunda canını feda edebilecek yiğit.
|
| Eratlı (Türkçe) |
Yiğit olarak tanınmış kimse.
|
| Erbay (Türkçe) |
Saygın, zengin kimse.
|
| Erdal (Türkçe) |
Genç kimse.
|
| Emanet (Arapça) |
1. Korunmak için birine veya bir yere bırakılan kimse.
2. Can.
|
| Emrah (Arapça) |
1. Saz çalıp oynayan.
2. Erzurum'da doğmuş ünlü bir halk ozanı.
|
| Enginalp (Türkçe) |
İyi, güzel, değerli, yiğit.
|
| Eracar (Türkçe) |
Becerikli erkek.
|
| Eralp (Türkçe) |
Yiğit erkek.
|
| Eray (Türkçe) |
Ayın hilal durumu, yeni ay.
|
| Erboğa (Türkçe) |
Boğa gibi güçlü erkek.
|
| Erdemalp (Türkçe) |
Erdemli yiğit.
|
| Emanullah (Arapça) |
Allah’ın güvendiği kişi.
|
| Emran (Arapça) |
Kürkler, hayvan derileri.
|
| Enginay (Türkçe) |
İyi, güzel, temiz, sağlam kimse.
|
| Erakalın (Türkçe) |
Alnı ak, dürüst erkek.
|
| Eraltay (Türkçe) |
Yüce, yüksek değerli kimse.
|
| Eraydın (Türkçe) |
Aydın insan.
|
| Ercan (Türkçe) |
Yiğit, canlı, cesur kimse.
|
| Embiya (Arapça) |
Enbiya.
|
| Emrullah (Arapça) |
Allah buyruğu
|
| Engintalay (Türkçe) |
Büyük deniz, okyanus.
|
| Erakıncı (Türkçe) |
Yiğit akıncı.
|
| Erandaç (Türkçe) |
Ünlü, tanınmış kimse.
|
| Erbaş (Türkçe) |
İhtiyaçları devletçe karşılanan onbaşı ve çavuş rütbesindeki asker.
|
| Ercihan (Türkçe) |
Cihanın tanıdığı erkek.
|
| Erdenalp (Türkçe) |
Temiz, doğru yiğit.
|
| Emsal (Arapça) |
Benzer, eş, yaşıt.
|
| Enhar (Arapça) |
Irmaklar, çaylar.
|
| Eraksan (Türkçe) |
Temiz adlı yiğit.
|
| Eranıl (Türkçe) |
"Yiğitliğinle anıl, tanın" anlamında kullanılan bi ad.
|
| Erbaşat (Türkçe) |
Sertlik, zorluk bakımından üstün olan kimse.
|
| Ercivan (Türkçe) |
Genç yiğit.
|
| Erdenay (Türkçe) |
Ay kadar temiz, el değmemiş.
|
| Emirhan (Arapça) |
Bey.
|
| Enbiya (Arapça) |
Peygamberler.
|
| Ensar (Arapça) |
Yardımcılar, koruyucular.
|
| Eral (Türkçe) |
"Erken davran" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Eraslan (Türkçe) |
Aslan gibi güçlü erkek.
|
| Erbatur (Türkçe) |
Kahraman, yiğit, cesur, bahadır kimse.
|
| Erdağ (Türkçe) |
Yüce, saygın kimse.
|
| Erdibay (Türkçe) |
Olgun, ermiş, saygın kimse.
|
| Erdoğan (Türkçe) |
1. Yiğit olarak doğan kimse.
2. Erken doğan kimse.
|
| Ergalip (Türkçe) |
Üstün, yenen kimse.
|
| Ergincan (Türkçe) |
Olgun ruhlu kimse.
|
| Erkal (Türkçe) |
"Her zaman yiğit kal" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Erkıral (Türkçe) |
"Çalışkan, gayretli ol" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Erman (Türkçe) |
Yiğit, kahraman, yürekli kimse.
|
| Erozan (Türkçe) |
Erkek ozan, şair.
|
| Ersavaş (Türkçe) |
Savaşmayı seven kimse.
|
| Erduran (Türkçe) |
Erkek çocuğun uzun ömürlü olmasını dilemek amacıyla kullanılan bir ad.
|
| Ergazi (Türkçe) |
Vatanı uğrunda savaırken gazi olmuş kimse.
|
| Ergunalp (Farsça) |
Hızlı, çevik yiğit.
|
| Erkan (Türkçe) |
Yiğit, erkek soydan gelen kimse.
|
| Erkman (Türkçe) |
Güçlü, etkili, sözü geçer kimse.
|
| Ersagun (Türkçe) |
Erkek hekim.
|
| Ersay (Türkçe) |
"Yiğit olarak kabul et" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Erenalp (Türkçe) |
Deneyimli, akıllı kimse.
|
| Erginal (Türkçe) |
"Olgunlaşmış, yetişmiş kimselerle arkadaşlık yap" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Erkarslan (Türkçe) |
Arslan gibi güçlü, kuvvetli olan kimse.
|
| Erkoçak (Türkçe) |
Yiğit, güçlü kimse.
|
| Ernoyan (Türkçe) |
Yiğit başkomutan.
|
| Ersal (Türkçe) |
"Yiğitliğinle tanın" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Ersayın (Türkçe) |
Saygıdeğer kimse.
|
| Erenay (Türkçe) |
Deneyimli, akıllı kimse.
|
| Erginalp (Türkçe) |
Olgun yiğit.
|
| Ergünay (Türkçe) |
Yumuşak, uysal kimse.
|
| Erkaş (Türkçe) |
Kaşları gür ve sık olan kimse.
|
| Erksal (Türkçe) |
"Güçlü, kuvvetli ol" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Eroğan (Türkçe) |
Güçlü erkek.
|
| Ersalmış (Türkçe) |
ErYiğitliğiyle tanınmış kimse.
|
| Ersunal (Türkçe) |
"Yiğitliğini göster" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Erencan (Türkçe) |
Deneyimli, akıllı kimse.
|
| Erginay (Türkçe) |
Olgunlaşmış, yetişmiş kimse.
|
| Erhan (Türkçe) |
Yiğit hükümdar.
|
| Erkaya (Türkçe) |
Kaya gibi güçlü erkek.
|
| Erksan (Türkçe) |
Güçlü, etkili san, tanınmış ad.
|
| Erokay (Türkçe) |
Seçkin, beğenilen erkek.
|
| Ersan (Türkçe) |
Yiğitliğiyle ad yapmış kimse.
|
| Erşahan (Türkçe) |
Şahin gibi güçlü yiğit.
|
| Erenkara (Türkçe) |
Deneyimli, akıllı, siyah tenli kimse.
|
| Erginbay (Türkçe) |
Olgun ve saygıdeğer kimse.
|
| Erimşah (Türkçe) |
Amacına ulaşmış hükümdar.
|
| Erkınay (Türkçe) |
Çalışkan erkek.
|
| Erkutay (Türkçe) |
Uğurlu ayda doğan erkek.
|
| Eronat (Türkçe) |
Dürüst, güvenilir, iyi erkek.
|
| Ersav (Türkçe) |
Sözüne güvenilir kimse.
|
| Erşan (Türkçe) |
Yiğitliğiyle tanınmış, ünlenmiş erkek.
|
| Erşat (Türkçe) |
Sevinçli, mutlu erkek.
|
| Ertepınar (Türkçe) |
Pınar gibi saf ve temiz olan.
|
| Erturan (Türkçe) |
Erduran.
|
| Erzade (Türkçe) |
Yiğit oğlu.
|
| Esendağ (Türkçe) |
Sağlıklı, salim, rahat kimse.
|
| Eşraf (Arapça) |
1. Şerefli, saygın kimseler.
2. Bir yerin zenginleri, sözü geçenler.
|
| Eyyam (Arapça) |
1. Günler, gündüzler.
2. Zaman.
3. Sözü geçerlik, nüfuz.
|
| Ertaç (Türkçe) |
Taç takınmış kimse.
|
| Ertugay (Türkçe) |
Er-tugay.
|
| Erünal (Türkçe) |
"Adın duyulsun, tanın, ün kazan" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Erzan (Farsça) |
1. Uygun,layık, yerinde
2. Ucuz.
|
| Esendal (Türkçe) |
Sağlıklı, salim, rahat kimse.
|
| Evcan (Türkçe) |
Aceleci kimse.
|
| Ezelhan (Arapça) |
Başlangıcı, öncesi olmayan geçmiş zaman hükümdarı.
|
| Ertan (Türkçe) |
Tan vakti, sabahın ilk vakitleri.
|
| Ertuna (Türkçe) |
Gösterişli kimse.
|
| Eryalçın (Türkçe) |
Sert, güçlü, boyun eğmez yiğit
|
| Esat (Arapça) |
Çok mesut, çok mutlu.
|
| Esenkal (Türkçe) |
"Sağlıklı, salim, rahat olarak kal" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Evhat (Arapça) |
Tek, yegâne, biricik.
|
| Ertaş (Türkçe) |
Güçlü, kuvvetli kimse.
|
| Ertunca (Türkçe) |
Er ve tunca.
|
| Eryaman (Türkçe) |
Güçlü becerikli yiğit.
|
| Esedullah (Arapça) |
Allah´ın aslanı. (Hz. Ali´nin lakabı).
|
| Esertaş (Türkçe) |
Sağlıklı, güçlü kimse.
|
| Evliya (Arapça) |
1. Erenler, ermişler.
2. Koruyanlar, himaye edenler.
3. Allah’a yakın olanlar.
|
| Ertay (Türkçe) |
Güçlü, kuvvetli kimse.
|
| Ertuncay (Türkçe) |
Tunç renginde olan, şişman kimse.
|
| Eryavuz (Türkçe) |
Yürekli, korkusuz yiğit.
|
| Esenbay (Türkçe) |
Sağlıklı, rahat kimse.
|
| Eskinalp (Türkçe) |
Fırtına gibi yiğit.
|
| Evran (Türkçe) |
1. Çok uzun boylu insan.
2. Kasırga, hortum.
3. Evren.
|
| Ertaylan (Türkçe) |
Uzun boylu, yakışıklı erkek.
|
| Ertunga (Türkçe) |
1. Yiğit hakan.
2. Uygur yazıtlarında geçen Türk adlarından.
|
| Eryılmaz (Türkçe) |
Yılmayan, cesur yiğit.
|
| Esenboğa (Türkçe) |
Sağlıklı, salim, rahat, güçlü kimse.
|
| Eşfak (Arapça) |
Çok şefkatli, çok sevecen kimse.
|
| Evrenata (Türkçe) |
Evrene nam salmış ata.
|
|
| Kız İsimleri |
| Ebhar (Arapça) |
Denizler
|
| Ebru (Farsça) |
Kaş, bir süsleme sanatı
|
| Ece (Türkçe) |
Güzel kadın, kraliçe, ana
|
| Ecem (Türkçe) |
Kraliçem, büyüğüm, anam
|
| Ecmel (Arapça) |
Çok güzel, şık
|
| Eda (Arapça) |
Cilve, naz
|
| Ela (Arapça) |
Göz rengi
|
| Elçin (Türkçe) |
Demet, Ağustos böceği
|
| Elfida (Arapça) |
Feda etme
|
| Elif (Arapça) |
Dost, İslami alfabenin ilk harfi
|
| Elmas (Arapça) |
Bir mücehver
|
| Emel (Arapça) |
Gerçekleştirilmesi zamana bağlı istek
|
| Emine (Arapça) |
Emin. Korku ve endişesi olmayan
|
| Emire (Arapça) |
Kadın hükümdar
|
| Emriye (Arapça) |
Emire ait
|
| Enise (Arapça) |
Cana yakın, dost
|
| Eribe (Arapça) |
Olgun, anlayışlı
|
| Erma (Arapça) |
Cilveli, çok güzel
|
| Esen (Türkçe) |
Sağlam, sağlıklı
|
| Eser (Arapça) |
İz, işaret, yapıt
|
| Esin (Türkçe) |
İlham
|
| Esma (Arapça) |
Adlar, işitme,
|
| Esra (Arapça) |
Hızlı, çabuk, esirler
|
| Ezgi (Türkçe) |
Kulağa hoş gelen ses veya söz dizgisi
|
| Edagül (Arapça) |
Nazlı güzel.
|
| Ecehan (Türkçe) |
Saygın hükümdar.
|
| Efza (Farsça) |
Artıran, çoğaltan.
|
| Eda (Arapça) |
1. Davranış, tavır.
2. Naz, işve.
|
| Efdal (Arapça) |
1. Çok erdemli, çok faziletli.
2. En iyi, üstün.
|
| Elmas (Yunanca) |
1. Mücevher olarak kullanılan saydam, değerli taş.
2. Çok sevgili ve değerli.
|
| Edadil (Arapça) |
Nazlanan.
|
| Elaldı (Türkçe) |
"Becerisini büyüklerinden edindi" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Elvan (Arapça) |
1. Renkler, çeşitler.
2. Rengârenk.
|
| Elveda (Arapça) |
Bir daha kavuşulamayacağı düşünülen bir şeyden ayrılırken kullanılan bir söz.
|
| Erbay (Türkçe) |
Saygın, zengin kimse.
|
| Emanet (Arapça) |
1. Korunmak için birine veya bir yere bırakılan şey.
2. mec. Can.
|
| Eray (Türkçe) |
Ayın hilal durumu, yeni ay.
|
| Enginay (Türkçe) |
İyi, güzel, temiz, sağlam kimse.
|
| Erdemay (Türkçe) |
Erdemli güzel.
|
| Emetullah (Arapça) |
Allah'ın kulu (kadınlar için kullanılır).
|
| Emsal (Arapça) |
1. Eşler, benzerler, yaşıtlar.
2. Örnek.
|
| Erdenay (Türkçe) |
Ay kadar temiz.
|
| Erna (Arapça) |
Çok güzel ve cilveli sevgili.
|
| Erguvan (Farsça) |
Eflatunla kırmızı arası renkte çiçek açan, güze1 bir süs ağacı.
|
| Erenay (Türkçe) |
Deneyimli, akıllı kimse.
|
| Esendağ (Türkçe) |
|
| Esmahan (Arapça) |
Hükümdar adları.
|
| Erzan (Farsça) |
1. Uygun,layık, yerinde
2. Ucuz.
|
| Esendal (Türkçe) |
Sağlıklı, salim, rahat kimse.
|
| Esmeray (Arapça) |
Teni ve saçları karaya çalan, koyu buğday rengi olan kadın.
|
| Evcan (Türkçe) |
Aceleci kimse.
|
| Esna (Arapça) |
Yüksek, yüce.
|
| Esra (Arapça) |
En çabuk, pek çabuk.
|
| Eşay (Türkçe) |
Ay gibi, ay kadar güzel olan.
|
| Esma (Arapça) |
Adlar, isimler.
|
|
