| Erkek İsimleri |
| Ogün (Türkçe) |
Anımsanan, belirli bir günde doğan
|
| Oğuz (Türkçe) |
Sağlam, gürbüz, güçlü delikanlı
|
| Okan (Türkçe) |
Anlayışlı, Tanrı
|
| Okay (Türkçe) |
1. Ok-ay. 2. Satürn gezegeni. 3. Beğenme.
|
| Olca (Diger) |
Ganimet
|
| Olcay (Diger) |
Bahtlı, talihli
|
| Olgun (Türkçe) |
Bilgi, görgü ve hoşgörüsü gelişmiş insan.
|
| Omay (Türkçe) |
Seçkin, seçilmiş.
|
| Orbay (Türkçe) |
Or-bay. Ordu komutanı.
|
| Orçun (Türkçe) |
Ardıllar, halefler
|
| Orhan (Türkçe) |
Or-han. Şehrin yöneticisi, hâkimi.
|
| Orkun (Türkçe) |
Çoban beyi.
|
| Osman (Türkçe) |
Bir tür kuş ya da ejderha, 3.Halife
|
| Ozan (Türkçe) |
Şiir yazan, şair.
|
| Ökmen (Türkçe) |
Akıllı, zeki, bilgili kimse
|
| Ökten (Türkçe) |
Akıllı, bilgili, fazıl; kahraman, cesur.
|
| Ömer (Arapça) |
Hayat,yaşama,canlılık. İkinci halife.
|
| Önder (Türkçe) |
Önde giden, yol gösteren, kılavuz.
|
| Oba (Türkçe) |
1. Çadırlarda yaşayan göçebe ailelerin meydana getirdiği topluluk.
2. Genellikle bölmeli göçebe çadırı.
|
| Ocak (Türkçe) |
1. Ateş yakmaya yarayan, pişirme, ısıtma, ısınma gibi amaçlarla kullanılan yer.
2. Ev, aile, soy.
|
| Ocan (Türkçe) |
"O, cana yakın dosttur" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Odhan (Türkçe) |
Ateşli hükümdar.
|
| Odyakmaz (Türkçe) |
Ateş yakmaz.
|
| Oganer (Türkçe) |
Güçlü kimse.
|
| Oğansoy (Türkçe) |
Ogansoy.
|
| Oğulçak (Türkçe) |
Küçük oğul.
|
| Oğuzbala (Türkçe) |
Güçlü, kuvvetli çocuk.
|
| Oğuztan (Türkçe) |
Güçlü kuvvetli, iyi yürekli kimse.
|
| Okandan (Türkçe) |
Tanrı'dan gelen, Tanrı'nın verdiği.
|
| Odkan (Türkçe) |
Canlı, coşkulu kimse.
|
| Oflas (Türkçe) |
Oflaz.
|
| Ogansoy (Türkçe) |
Güçlü soydan gelen kimse.
|
| Oğanverdi (Türkçe) |
"Allah bağışladı" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Oğultan (Türkçe) |
Sabahleyin doğan çocuk.
|
| Oğuzbay (Türkçe) |
Gerçek dost.
|
| Okakın (Türkçe) |
Oklarla yapılan saldırı.
|
| Okaner (Türkçe) |
Anlayışlı kimse.
|
| Odkanlı (Türkçe) |
Canlı, coşkulu, ateşli kimse.
|
| Oflaz (Türkçe) |
1. İyi, güzel, eksiksiz, tam.
2. Gürbüz, yakışıklı, güzel giyinen.
3. Becerikli.
4. Eflatun rengi.
5. İşe yarar.
|
| Ogeday (Yunanca) |
Ögeday.
|
| Oğulbalı (Türkçe) |
1. Çok güzel, eksiksiz.
2. Erkek çocuktan olan.
3. Beyaz ve iyi bal.
|
| Oğuralp (Türkçe) |
Uğurlu, mutlu yiğit.
|
| Oğuzcan (Türkçe) |
Gerçek dost.
|
| Okal (Türkçe) |
"Okunu al, savaşa hazırlan" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Okar (Türkçe) |
Başında ok biçiminde bir tel demeti bulunan balıkçıl, telli balıkçıl.
|
| Odman (Türkçe) |
Ateş gibi canlı, coşkulu, hareketli kimse.
|
| Oflazer (Türkçe) |
İyi, güzel, eksiksiz, becerikli kimse.
|
| Oğan (Türkçe) |
Ogan.
|
| Oğulbaş (Türkçe) |
İlk doğan erkek çocuk.
|
| Oğurata (Türkçe) |
Uğurlu ata.
|
| Oğuzhan (Türkçe) |
Güçlü, kuvvetli hükümdar.
|
| Okan (Türkçe) |
Anlayışlı.
|
| Okat (Türkçe) |
"Okat" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Odyak (Türkçe) |
"Ateşli ve coşkulu ol" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Ogan (Türkçe) |
1. Tanrı.
2. Güçlü, kuvvetli.
|
| Oğanalp (Türkçe) |
Oganalp.
|
| Oğulbay (Türkçe) |
Zenginlik getiren çocuk.
|
| Oğuzalp (Türkçe) |
Gerçekten dost olan yiğit.
|
| Oğuzkan (Türkçe) |
Güçlü, kuvvetli soydan gelen kimse.
|
| Okanalp (Türkçe) |
Anlayışlı yiğit.
|
| Okatan (Türkçe) |
Ok atan, ok fırlatan.
|
| Odyakar (Türkçe) |
Ateş gibi can yakan kimse.
|
| Oganalp (Türkçe) |
Güçlü yiğit.
|
| Oğaner (Türkçe) |
Oganer.
|
| Oğulcan (Türkçe) |
Çok sevgili çocuk.
|
| Oğuzata (Türkçe) |
Gerçek dost olan ata.
|
| Oğuzman (Türkçe) |
Güçlü, sağlam, iyi yürekli, dost kimse.
|
| Okanay (Türkçe) |
Anlayışlı kimse.
|
| Okatar (Türkçe) |
Ok atan, ok fırlatan.
|
| Okatay (Türkçe) |
Tanınmış ok atıcısı.
|
| Okcan (Türkçe) |
Canlı, hareketli, canı tez.
|
| Oksaldı (Türkçe) |
"Ok attı, fırlattı" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Okşar (Türkçe) |
Benzeyen, benzer.
|
| Okuyan (Türkçe) |
1. Okumayı seven.
2. Çağıran, davet eden.
|
| Olca (Yunanca) |
1. Ganimet.
2. Bolluk, bereket.
|
| Olcaytu (Yunanca) |
Olcayto.
|
| Olgunay (Türkçe) |
Dolunay.
|
| Okay (Türkçe) |
1. Satürn gezegeni.
2. Beğenme.
|
| Okdağ (Türkçe) |
Dağlarda gezen okçu.
|
| Oksalmış (Türkçe) |
Ok atmış, ok fırlatmış kimse.
|
| Oktan (Türkçe) |
Ok atan, okçu.
|
| Okyalaz (Türkçe) |
Hareketli ve hararetli kimse.
|
| Olcabay (Yunanca) |
Ganimet alan kimse.
|
| Olcaytuğ (Yunanca) |
Olcayto.
|
| Olkıvanç (Türkçe) |
"Kıvanç duyacağın işler yap" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Okayer (Türkçe) |
Beğenilen kimse.
|
| Okhan (Türkçe) |
Hareketli, güçlü hükümdar.
|
| Oksar (Türkçe) |
"Okunu hazırla" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Oktar (Türkçe) |
Ok atan, okçu.
|
| Okyan (Türkçe) |
Okuyan, bilgili.
|
| Olcan (Türkçe) |
"Gerçek dost ol" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Olcaytürk (Yunanca) |
Şanslı, talihli Türk.
|
| Olpak (Türkçe) |
"Her zaman temiz, dürüst bir insan ol" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Okbaş (Türkçe) |
Usta ok atıcısı.
|
| Okkan (Türkçe) |
Hareketli ve güçlü soydan gelen kimse.
|
| Oksay (Türkçe) |
"Okları hazırla" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Oktaş (Türkçe) |
Ok gibi hızlı, taş gibi sağlam olan kimse.
|
| Okyanus (Yunanca) |
Ana karaları birbirinden ayıran büyük deniz.
|
| Olcay (Yunanca) |
1. Baht, talih, şans.
2. Bahtlı, talihli.
|
| Oldaç (Türkçe) |
Şişman, büyümeye ve gelişmeye elverişli olan.
|
| Olsan (Türkçe) |
"Adın duyulsun, ünlü ol" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Okbay (Türkçe) |
Ok atıcısı.
|
| Okman (Türkçe) |
1. Ok gibi hızlı, güçlü kimse.
2. Okçu.
|
| Okşak (Türkçe) |
1. Benzeyiş.
2. Benzeyen, andıran.
|
| Oktay (Türkçe) |
Ok gibi güçlü olan eşsiz kimse.
|
| Okyar (Türkçe) |
Hareketli, canlı dost.
|
| Olcayhan (Yunanca) |
Çanslı, bahtlı hükümdar.
|
| Oldağ (Türkçe) |
"Yücel, yüksel" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Omaca (Türkçe) |
1. Bel kemiği.
2. Topuk kemiği.
|
| Okboğa (Türkçe) |
Güçlü, kuvvetli ok atıcısı.
|
| Oksal (Türkçe) |
"Ok at" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Okşan (Türkçe) |
Benzeyen, andiran.
|
| Okutan (Türkçe) |
Eğitici, öğretmen.
|
| Okyay (Türkçe) |
Ok gibi hızlı yay gibi sert olan..
|
| Olcayto (Yunanca) |
Bahtlı, şanslı, talihli.
|
| Olgaç (Türkçe) |
Olgun, yetişkin, iyi gelişmiş.
|
| Omaç (Türkçe) |
Hedef, amaç, gaye.
|
| Omay (Türkçe) |
1. Seçkin, seçilmiş.
2. Özet, öz.
|
| Onart (Türkçe) |
Düzenli, muntazam.
|
| Onbulak (Türkçe) |
On kaynak.
|
| Onurad (Türkçe) |
Onuruyla tanınmış kimse.
|
| Onursan (Türkçe) |
Onuruyla tanınmış, şerefli kimse.
|
| Oralmış (Türkçe) |
Kale, şehir almış, zaptetmiş.
|
| Orcaner (Türkçe) |
Kalede veya şehirde bulunanların yakın dostu.
|
| Orkutay (Türkçe) |
Kutlu, uğurlu şehir.
|
| Omurca (Türkçe) |
Küçük omur.
|
| Onat (Türkçe) |
1. İyi, güzel, düzgün.
2. İyi yaradılışlı.
3. Doğru, dürüst, nitelikli.
4. Kolay.
5. Uygun, münasip, yakışır.
6. İyi ahlâklı.
|
| Ongan (Türkçe) |
Ongun.
|
| Onural (Türkçe) |
"Şan ve şeref kazan" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Onursay (Türkçe) |
Onur-say.
|
| Oran (Türkçe) |
1. Ölçü, nispet, derece.
2. Tahmin.
3. Ölçülü, hesaplı.
4. Anlayış.
5. Abartma, abartı.
6. Özel işaret, nişan.
|
| Orgunalp (Türkçe) |
Gizlenmiş, saklanmış yiğit.
|
| Orman (Türkçe) |
Ağaçlarla örtülü geniş alan
|
| Omurtak (Türkçe) |
Küçük kartal.
|
| Onatkan (Türkçe) |
İyi, dürüst, temiz bir soydan gelen.
|
| Ongay (Türkçe) |
Kolay.
|
| Onuralp (Türkçe) |
Onuruyla tanınmış yiğit.
|
| Onurhan (Türkçe) |
Onurlu hükümdar.
|
| Orak (Türkçe) |
1. Ekin biçme zamanı, hasat.
2. Ekin biçme aracı.
|
| Oray (Türkçe) |
1. Ateş gibi kızıl renkli ay.
2. Şehirli, şehirde yaşayan.
|
| Orgünalp (Türkçe) |
Ateş gibi kırmızı renkli güneşin olduğu gün doğan yiğit.
|
| Ortak (Türkçe) |
Birlikte iş yapan, ortaklaşa yararlarla birbirlerine bağlı kimselerden her biri.
|
| Onar (Türkçe) |
1. Daha iyi bir duruma giren, mutlu olan.
2. Hastalıktan, dertten kurtulan.
|
| Onatsü (Türkçe) |
İyi, güzel, dürüst asker.
|
| Onuktan (Türkçe) |
Sevgili, aziz kimse.
|
| Onurkan (Türkçe) |
Onurlu bir soydan gelen kimse.
|
| Orakay (Türkçe) |
Temmuz.
|
| Orbay (Türkçe) |
Ordu komutanı.
|
| Orhan (Türkçe) |
Şehrin yöneticisi, hâkimi.
|
| Ortan (Türkçe) |
Ateş renginde kızıl tan.
|
| Onaran (Türkçe) |
1. Düzelten, yararlı bir duruma getiren.
2. İyileştiren, tedavi eden.
3. Başaran, bitiren.
|
| Onay (Türkçe) |
Uygun bulma, onaylama.
|
| Onultan (Türkçe) |
İyileştiren, düzelten, sağlığına kavuşturan.
|
| Onursal (Türkçe) |
Saygı için verilen veya övünç için kabul edilen, fahri (başkanlık, üyelik, profesörlük vb. unvan).
|
| Oral (Türkçe) |
"Kaleyi, şehri ele geçir, zaptet" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Orcan (Türkçe) |
Kale veya şehirde bulunanların yakın dostu.
|
| Orkan (Türkçe) |
Orhan.
|
| Oskan (Türkçe) |
Akıllı.
|
| Otakçı (Türkçe) |
1. Otağ yapan veya satan kimse.
2. Orduda otağ kuran er.
|
| Oyal (Türkçe) |
"Düşüncesine başvur" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Oymak (Türkçe) |
1. Birçok boydan oluşan, göçebe veya yerleşik topluluk, aşiret.
2. İzcilikte küçük birlik.
3. Semt, mahalle.
4. Arazinin alçak, çukur yeri.
5. Hısım, akraba.
|
| Ozansoy (Türkçe) |
Şakacı, tatlı dilli, şiir söyleyen bir soydan gelen.
|
| Öğütal (Türkçe) |
"Öğüt dinle" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Önay (Türkçe) |
Ocak ayında doğan.
|
| Önsav (Türkçe) |
Başta gelen düşünce.
|
| Oskay (Türkçe) |
Neşeli, mutlu.
|
| Oskay (Türkçe) |
Neşeli, mutlu.
|
| Otamış (Türkçe) |
İyileştiren, sağaltan.
|
| Oyman (Türkçe) |
Görüş, düşünce sahibi kimse.
|
| Ozansü (Türkçe) |
Şakacı, tatlı dilli, şiir söyleyen asker.
|
| Ömüral (Arapça) |
"Uzun ömürlü ol" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Önaydın (Türkçe) |
İlerisi, önü aydınlık olan.
|
| Öntaş (Türkçe) |
Güçlü, lider olan kimse.
|
| Osman (Arapça) |
1. Bir tür kuş veya ejderha.
2. Hz. Muhammet'in damadı, üçüncü halife.
3. Osmanlı İmparatorluğu'nun kurucusu ve ilk hükümdarı.
|
| Otaran (Türkçe) |
1. Hayvanlar otlatan çoban.
2. Beğenen, isteyen.
|
| Oyalp (Türkçe) |
Görüş, düşünce sahibi yiğit.
|
| Ozan (Türkçe) |
1. Şiir yazan, şair.
2. Halk şairi.
3. Şakacı, güzel ve tatlı konuşan.
|
| Ozgan (Türkçe) |
Öne geçen, kazanan, başarılı.
|
| Ömürcan (Arapça) |
Uzun ömürlü.
|
| Öncübay (Türkçe) |
Öncü olan kimse.
|
| Örsan (Türkçe) |
Yüce adı olan.
|
| Otacı (Türkçe) |
Hekim, doktor.
|
| Otay (Türkçe) |
Ateş renginde ay.
|
| Oybozan (Türkçe) |
Görüşe, düşünceye karşı çıkan.
|
| Ozanalp (Türkçe) |
Şakacı, tatlı dilli, şiir söyleyen yiğit.
|
| Öcal (Türkçe) |
"Yapılan kötülüğün acısını çıkar, öcünü al" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Önad (Türkçe) |
Adı önde gelen, tanınan.
|
| Öngay (Türkçe) |
Jüpiter gezegeni.
|
| Örsay (Türkçe) |
"Yüce olarak kabul et" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Otağ (Türkçe) |
Büyük ve süslü çadır.
|
| Oyhan (Türkçe) |
Görüş, düşünce sahibi hükümdar.
|
| Ozanay (Türkçe) |
Şakacı, tatlı dilli, şiir söyleyen kimse.
|
| Öçal (Türkçe) |
Öcal.
|
| Önal (Türkçe) |
"Üstün gel, başta ol" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Önkal (Türkçe) |
"Önde ol, ileride ol" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Örskan (Türkçe) |
Sağlam bir soydan gelen kimse.
|
| Otak (Türkçe) |
Otağ.
|
| Oykan (Türkçe) |
Oyhan.
|
| Ozaner (Türkçe) |
Şakacı, tatlı dilli, şiir söyleyen kimse.
|
| Ögeday (Yunanca) |
1. Çok akıllı, bilgili.
2. Büyük Moğol hükümdarı Cengiz Han'ın oğlu.
|
| Önalan (Türkçe) |
Önce davranan, üstün gelen, başta olan.
|
| Önsal (Türkçe) |
"Önde ol, ileride ol" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Örtan (Türkçe) |
Tan vaktinde doğmuş değerli kişi.
|
| Örtaş (Türkçe) |
Kuvvetli, güçlü olan değerli kişi.
|
| Özakay (Türkçe) |
Özü temiz kimse.
|
| Özalpman (Türkçe) |
Özünde yiğit olan kimse.
|
| Özan (Türkçe) |
Özü temiz kimse.
|
| Özaslan (Türkçe) |
Aslan gibi güçlü, soylu kimse.
|
| Özbatu (Türkçe) |
Gerçekten üstün gelen, yenen.
|
| Örtay (Türkçe) |
Değerli, saygın kişi.
|
| Özakın (Türkçe) |
İçten gelerek yapılan akın.
|
| Özalpsan (Türkçe) |
Yiğitliğiyle tanınan kimse.
|
| Özata (Türkçe) |
Gerçekten ataya yaraşır olan kimse.
|
| Özbağ (Türkçe) |
Gerçek dost olan kimse.
|
| Özbay (Türkçe) |
Gerçekten zengin olan kimse.
|
| Özçam (Türkçe) |
Özü çam gibi doğru olan kimse.
|
| Övünal (Türkçe) |
"Övünerek al" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Özakıncı (Türkçe) |
İçten gelerek akın yapan kmse.
|
| Özaltan (Türkçe) |
Gerçek hükümdar olan kimse.
|
| Özarda (Türkçe) |
Sonradan gelen kimse.
|
| Özatay (Türkçe) |
Özü herkesçe tanınan kimse.
|
| Özbal (Türkçe) |
Balın özü gibi tatlı olan kimse.
|
| Özbaydar (Türkçe) |
Gerçekten zengin olan kimse.
|
| Özçınar (Türkçe) |
Özü çınar ağacı gibi doğru ve dürüst olan kimse.
|
| Özak (Türkçe) |
Özü temiz, doğru kimse.
|
| Özaktuğ (Türkçe) |
Başıa beyaz tuğ takmış kimse.
|
| Özaltay (Türkçe) |
Özünde yükseklik, yücelik olan kimse.
|
| Özarı (Türkçe) |
Arı gibi çalışkan kimse.
|
| Özay (Türkçe) |
Özü ay gibi temiz, parlak, aydınlık olan kimse.
|
| Özbala (Türkçe) |
Öz çocuk.
|
| Özbekkan (Türkçe) |
Özbek soyundan gelen kimse.
|
| Özdağ (Türkçe) |
Özü dağ gibi yüce olan kimse.
|
| Özakan (Türkçe) |
Katıksız, saf bir biçimde akan.
|
| Özal (Türkçe) |
"Özünü al, gerçeğini al" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Özaltın (Türkçe) |
Özü altın gibi değerli olan kimse.
|
| Özark (Türkçe) |
Özü temiz kimse.
|
| Özaydın (Türkçe) |
Özü temiz, aydınlık kimse.
|
| Özbaş (Türkçe) |
Gerçek önder, kılavuz.
|
| Özboğa (Türkçe) |
Gerçekten güçlü, kuvvetli olan kimse.
|
| Özdal (Türkçe) |
Özü dal gibi nazik ve zarif oaln kimse.
|
| Özakar (Türkçe) |
Özakan.
|
| Özalp (Türkçe) |
Özünde yiğit olan kimse.
|
| Özaltuğ (Türkçe) |
Kırmızı tuğ takınmış olan kimse.
|
| Özarkın (Türkçe) |
Özü yavaş, sakin olan kimse.
|
| Özayhan (Türkçe) |
Özünde hükümdarlık olan kimse.
|
| Özcan (Türkçe) |
Gerçekten dost olan kimse.
|
| Özdamar (Türkçe) |
Özünde inatçılık olan kimse.
|
| Özdilmaç (Türkçe) |
Güvenilir çevirmen.
|
| Özgebay (Türkçe) |
İyi, güzel, yürekli erkek.
|
| Özgürcan (Türkçe) |
Özgürlüğe düşkün kimse.
|
| Özkal (Türkçe) |
"Özün değişmesin, hep böyle kal" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Özkınal (Türkçe) |
Özü kın gibi koruyucu olan kimse.
|
| Özman (Türkçe) |
Özmen.
|
| Özpulat (Türkçe) |
Özpolat.
|
| Özdoğa (Türkçe) |
Gerçek doğa.
|
| Özercan (Türkçe) |
Yiğit, doğru kimse
|
| Özgenalp (Türkçe) |
Özü geniş, rahat, sakin yiğit.
|
| Özhakan (Türkçe) |
Hükümdar soyundan gelen kimse.
|
| Özkan (Türkçe) |
Temiz ve asil soydan gelen kimse.
|
| Özkınay (Türkçe) |
Özü kın gibi koruyucu olan kimse.
|
| Özoktay (Türkçe) |
Ok gibi güçlü olan eşsiz kimse.
|
| Özsan (Türkçe) |
Adı duyulmuş, ünlü.
|
| Özdoğal (Türkçe) |
Gerçekten doğal olan.
|
| Özerdal (Türkçe) |
Genç kimse.
|
| Özgenay (Türkçe) |
Özü geniş, rahat, sakin kimse.
|
| Özhan (Türkçe) |
Hükümdar soyundan gelen kimse.
|
| Özkar (Türkçe) |
Özü kar gibi temiz olan kimse.
|
| Özkula (Türkçe) |
Gerçekten kula renginde olan.
|
| Özozan (Türkçe) |
Gerçek şair.
|
| Özsanlı (Türkçe) |
Adı duyulmuş, ünlü.
|
| Özdoğan (Türkçe) |
Öz kardeş.
|
| Özerhan (Türkçe) |
Grçekten yiğit olan hükümdar.
|
| Özgiray (Türkçe) |
Gerçek hükümdar.
|
| Özilhan (Türkçe) |
Gerçek hükümdar.
|
| Özkaya (Türkçe) |
Özü kaya gibi güçlü olan kimse.
|
| Özkutal (Türkçe) |
"Gerçek mutluluk senin olsun" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Özpala (Türkçe) |
Gerçekten yiğit kimse.
|
| Özşahin (Türkçe) |
Özü şahin gibi güçlü olan kimse.
|
| Özduran (Türkçe) |
Özü sakin olan kimse.
|
| Özerman (Türkçe) |
Gerçekten yiğit, kahraman, yürekli kimse.
|
| Özinal (Türkçe) |
Gerçek arkadaş, dostolan kimse.
|
| Özkayra (Türkçe) |
İçten gelen bağış, iyilik.
|
| Özkutay (Türkçe) |
Özü uğurlu ve ay gibi parlak olan kimse.
|
| Özpınar (Türkçe) |
Gerçek pınar.
|
| Özşan (Türkçe) |
Özü şanlı olan kimse.
|
| Özekan (Türkçe) |
Canlı, hareketli kimse.
|
| Özertan (Türkçe) |
Gerçekten erdemli olan kimse.
|
| Özgünay (Türkçe) |
Kendisine has nitelikleri olan güzel.
|
| Özinan (Türkçe) |
Gerçekten inançlı olan kimse.
|
| Özkerman (Türkçe) |
Sağlam, temiz yürekli kimse.
|
| Özkutsal (Türkçe) |
"Özüne mutluluk saç" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Özpolat (Türkçe) |
Özü çelik gibi sağlam olan kimse.
|
| Öztan (Türkçe) |
Gerçek aydınlık.
|
| Öztanır (Türkçe) |
Kendini tanıyan, bilen kimse.
|
| Öztuna (Türkçe) |
Tuna.
|
| Öztarhan (Türkçe) |
Ayrıcalıklı, saygın bir kişiliğe sahipolan kimse.
|
| Özüak (Türkçe) |
Özü tertemiz olan kişi.
|
| Öztaş (Türkçe) |
Özü taş gibi sağlam olan kimse.
|
| Özyay (Türkçe) |
Özü yay gibi sert olan kimse.
|
| Öztay (Türkçe) |
Özü genç olan kimse.
|
| Özyuva (Türkçe) |
Gerçek yuva.
|
| Öztaylan (Türkçe) |
İnce, kibar, güzel, uzun ve düzgün boylu kimse.
|
| Öztoygar (Türkçe) |
Toygar.
|
