| Erkek İsimleri |
| Ubeydullah (Arapça) |
Allah'ın kulu.
|
| Ufuk (Arapça) |
Anlayış, kavrayış, görüş, düşünce gücü.
|
| Uğur (Türkçe) |
İyilik, şans, talih, baht.
|
| Uluç (Türkçe) |
Selçukluların beylere verdiği ünvan.
|
| Uluçkan (Türkçe) |
Bey soyundan gelen
|
| Uluğ (Türkçe) |
Ulu, büyük, saygın
|
| Ulvi (Arapça) |
Yüksek, yüce
|
| Umur (Türkçe) |
Saruhan beyi Aydın beyin oğlu, Muktedir.
|
| Umut (Türkçe) |
Ümit etmek, beklemek, zannetmek
|
| Urve (Arapça) |
Aslan, kışın yeşil kalan ağaç
|
| Utbe (Arapça) |
Bir sahabi adı
|
| Uygur (Türkçe) |
Uygar, medenî
|
| Ümit (Farsça) |
Umut
|
| Ünal (Türkçe) |
Ün-al. Adın duyulsun, tanın, ün kazan
|
| Ünsal (Türkçe) |
Ün-sal. Adın duyulsun, ünlen
|
| Üzeyir (Arapça) |
Bir peygamber ismi
|
| Uça (Türkçe) |
Uca.
|
| Uçan (Türkçe) |
1. Uçma eylemini yapan.
2. İki yelkenli gemi.
|
| Ubeydullah (Arapça) |
Übeydullah.
|
| Uçanay (Türkçe) |
Çok sevinen insan.
|
| Uca (Türkçe) |
1. Sırt, arka.
2. Yüksek, yüce.
|
| Uçanok (Türkçe) |
Ok gibi uçarak giden kimse.
|
| Ucaer (Türkçe) |
Değerli, yüce kimse.
|
| Uçantekin (Türkçe) |
Çok sevinen kimse.
|
| Ucatekin (Türkçe) |
Yücelikte eşsiz kimse.
|
| Uçantürk (Türkçe) |
Çok sevinen Türk.
|
| Uçar (Türkçe) |
Uçan, uçucu.
|
| Uçkan (Türkçe) |
Çok uçan, uçucu.
|
| Ufukay (Arapça) |
Ufuk ve ay.
|
| Uğuralp (Türkçe) |
Uğurlu yiğit.
|
| Uğursal (Türkçe) |
"Uğur dağıt, uğur sal" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Ulaçhan (Türkçe) |
İnsanları birbirine kaynaştıran hükümdar.
|
| Ulaş (Türkçe) |
Amacına ermiş, isteğine kavuşmuş kimse.
|
| Ulubay (Türkçe) |
Yüce, saygın, erdemli kişi.
|
| Uçarer (Türkçe) |
Çok sevinen kimse.
|
| Uçkara (Türkçe) |
Bir kuş.
|
| Ufuktan (Arapça) |
Ufuk ve tan.
|
| Uğurata (Türkçe) |
Uğurlu ata.
|
| Uğursan (Türkçe) |
Uğuruyla tanınan kimse.
|
| Ulaçkan (Türkçe) |
İnsanları birbirine kaynaştıran bir soydan gelen kimse.
|
| Ulcan (Türkçe) |
Oğulcan.
|
| Uluca (Türkçe) |
Üstte, üst derecede bulunan kimse, önder.
|
| Uçarlı (Türkçe) |
Gerçekçi olmayan, hayaller peşinde koşan kimse.
|
| Uçma (Türkçe) |
1. Dağın karla örtülmüş dik yamacı.
2. Olay.
|
| Ugan (Türkçe) |
Ogan.
|
| Uğuray (Türkçe) |
Uğurlu kimse.
|
| Uğursay (Türkçe) |
"Uğur olarak kabul et" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Ulak (Türkçe) |
1. Haber götüren kimse, postacı.
2. Yardımcı.
3. Amaç, hedef.
4. İri yarı, güçlü kimse.
5. Ek, yama.
6. At.
|
| Ulcay (Yunanca) |
Olcay.
|
| Ulucan (Türkçe) |
Erdemli, saygın, yüce kişi.
|
| Uçay (Türkçe) |
Son ay.
|
| Uçmak (Türkçe) |
1. Cennet.
2. Yar, uçurum.
|
| Uğan (Türkçe) |
Ogan.
|
| Uğurcan (Türkçe) |
Uğurlu, hayırlı kimse.
|
| Uğurtan (Türkçe) |
Tan vakti gibi uğurlu olan.
|
| Ulakbey (Türkçe) |
Yardım eden, yardımcı olan bey.
|
| Ulualp (Türkçe) |
Çok erdemli, yüce yiğit.
|
| Uluçağ (Türkçe) |
Hayırlı, uğurlu dönem.
|
| Uçbay (Türkçe) |
Son derece zengin olan kimse.
|
| Uçman (Türkçe) |
Uçan, uçucu.
|
| Uğurhan (Türkçe) |
Uğurlu hükümdar.
|
| Uğurtay (Türkçe) |
Benzersiz biçimde uğurlu olan kimse.
|
| Ulam (Türkçe) |
1. Kesintisiz, sürekli.
2. Aralarında herhangi bir bakımdan ilgi veya benzerlik bulunan şeylerin tümü.
3. Yetenekli, becerikli.
4. Grup, demet, topluluk, kategori.
|
| Uluant (Türkçe) |
Kutsal, büyük yemin.
|
| Uluçam (Türkçe) |
Yüce, erdemli ve saygın olan kimse.
|
| Uçhan (Türkçe) |
Sınır beyi.
|
| Uflaz (Türkçe) |
Oflaz.
|
| Uğural (Türkçe) |
"Uğur al" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Uğurlubay (Türkçe) |
Uğurlu- kimse.
|
| Ulaç (Türkçe) |
1. Bağlayan, bağlayıcı.
2. Sınır.
|
| Ular (Türkçe) |
Erkek keklik.
|
| Ulubaş (Türkçe) |
Yüce, saygın kişi.
|
| Uluçkan (Türkçe) |
Yüce, saygın ve erdemli bir soydan gelen kimse.
|
| Uludağ (Türkçe) |
Dağlar kadar yüce, erdemli olan kimse.
|
| Ulukaya (Türkçe) |
Saygın, erdemli ve güçlü kimse.
|
| Uluşan (Türkçe) |
Yüce, şanlı kişi.
|
| Umaç (Türkçe) |
1. Amaç, hedef.
2. Umulan şey, umut.
|
| Umran (Arapça) |
1. Bayındırlık, memurluk.
2. Uygarlık, ilerleme, refah ve mutluluk.
|
| Ungan (Türkçe) |
1. Onmuş kişi, mutlu.
2. Yürekli, yiğit kişi.
|
| Uran (Türkçe) |
Yetenekli, usta, becerikli kimse.
|
| Urkan (Türkçe) |
Şehirli bir soydan gelen kimse.
|
| Uludoğan (Türkçe) |
UDoğuştan yüce, uğurlu olan kimse.
|
| Uluman (Türkçe) |
Ulu, yüksek, saygın kimse.
|
| Ulutan (Türkçe) |
Yüce, erdemli ve saygın kişi.
|
| Umak (Türkçe) |
Amaç, istek.
|
| Umural (Arapça) |
"Görgülü, bilgili ol, deneyim kazan" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Ural (Türkçe) |
Kale, şehir, kent al, ele geçir" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Uras (Türkçe) |
Uras.
|
| Usal (Türkçe) |
1. Gamsız, kedersiz, keyfine düşkün.
2. Önemsiz.
|
| Uluerkan (Türkçe) |
Saygın, yüce, soylu kimse.
|
| Ulunay (Türkçe) |
Değerli, saygın, erdemli kimse.
|
| Ulutaş (Türkçe) |
Değerli, yüce ve güçlü kimse.
|
| Uman (Türkçe) |
Umudu olan, bekleyen, umutlu.
|
| Umuralp (Arapça) |
Görgülü, bilgili yiğit.
|
| Uralp (Türkçe) |
Kentli yiğit.
|
| Uraz (Türkçe) |
Talih, şans.
|
| Usalan (Türkçe) |
Akıl alan, akıllı.
|
| Uluhan (Türkçe) |
Büyük, saygın hükümdar.
|
| Ulusal (Türkçe) |
Ulusla ilgili, ulusa özgü.
|
| Ulutay (Türkçe) |
Değerli, yüce ve benzersiz kimse.
|
| Umar (Türkçe) |
Çare, çıkar yol.
|
| Umurbay (Arapça) |
Görgülü, bilgili, saygın kişi.
|
| Uraltan (Türkçe) |
Şehirli, kentli hükümdar.
|
| Uraza (Arapça) |
1. Hediye, armağan.
2. Konuğa çıkarılan yiyecek.
|
| Usalp (Türkçe) |
Akıllı yiğit.
|
| Ulukaan (Türkçe) |
Büyük, saygın hükümdar.
|
| Ulusan (Türkçe) |
Adı yüce tanınmış kişi.
|
| Unan (Türkçe) |
1. Sadakat, bağlılık.
2. Hak.
|
| Uraltay (Türkçe) |
Şehirli saygın kişi.
|
| Urazlı (Türkçe) |
Talihli, kutlu.
|
| Usbay (Türkçe) |
Akıllı, saygın kişi.
|
| Ulukan (Türkçe) |
Soylu, yüce soydan gelen kimse.
|
| Uluşahin (Türkçe) |
Şahin gibi güçlü ve saygın olan kimse.
|
| Uma (Türkçe) |
1. Armağan, hediye.
2. Konuk, misafir.
|
| Umman (Arapça) |
Ulu, büyük, engin deniz, okyanus.
|
| Unat (Türkçe) |
1. Doğru yol tutan.
2. Akıllı.
3. Ergin.
|
| Uram (Türkçe) |
Büyük, geniş yol.
|
| Urhan (Türkçe) |
Şehir, kale hükümdarı.
|
| Ushan (Türkçe) |
Akıllı hükümdar.
|
| Uskan (Türkçe) |
Akıllı soydan gelen kimse.
|
| Uyar (Türkçe) |
1. Uygun, yerinde.
2. Boyun eğen, uysal, nazik kimse.
|
| Uyguralp (Türkçe) |
Uygar, medeni yiğit.
|
| Uzhan (Türkçe) |
İyi, temiz, akıllı, anlayışlı hükümdar.
|
| Uztav (Türkçe) |
Yetenekli, becerikli kimse.
|
| Ünaldı (Türkçe) |
Ünlü, tanınan, meşhur.
|
| Ünsaç (Türkçe) |
"Adın duyulsun, ünlen" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Usman (Türkçe) |
Akıllı, zeki kimse.
|
| Uyaralp (Türkçe) |
Boyun eğen, uysal, nazik yiğit.
|
| Uysal (Türkçe) |
1. Yumuşak başlı, uyumlu, boyun eğen.
2. Terbiyeli.
|
| Uzkan (Türkçe) |
Erdemli bir soydan gelen kimse.
|
| Uztay (Türkçe) |
Yetenekli, becerikli kimse.
|
| Ülkütan (Türkçe) |
Ülküsü tan vakti gibi aydın olan.
|
| Ünalmış (Türkçe) |
Tanınmış, meşhur, şöhretli.
|
| Ünsal (Türkçe) |
"Adın duyulsun, ünlen" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Usta (Farsça) |
İşinin eri, becerikli kimse.
|
| Uyarel (Türkçe) |
Boyun eğen, uysal, nazik kimse.
|
| Uzalp (Türkçe) |
İyi, temiz, akıllı, anlayışlı yiğit.
|
| Uzman (Türkçe) |
Belli bir işte, belli bir konuda bilgi, görüş ve becerisi çok olan kimse.
|
| Übeydullah (Arapça) |
Tanrı'nın kulu.
|
| Ünalp (Türkçe) |
Tanınmış, ünlü yiğit.
|
| Ünsan (Türkçe) |
Adını duyuran, ünlü.
|
| Uşak (Türkçe) |
1. Ufak, küçük.
2. Çocuk.
3. Genç, delikanlı.
4. Erkek hizmetçi.
|
| Uyarer (Türkçe) |
Uyumlu, nazik kimse.
|
| Uzay (Türkçe) |
Bütün varlıkların içinde bulunduğu sonsuz boşluk.
|
| Uzsan (Türkçe) |
Becerisi ve diğer iyi nitelikleriyle tanınan kimse.
|
| Ümran (Arapça) |
Umran.
|
| Ünay (Türkçe) |
Ay gibi tanınmış, ünü parlak, şöhretli.
|
| Utkan (Türkçe) |
1. Zafer kazanmış, muzaffer.
2. Şerefli, onurlu soydan gelen.
|
| Uygan (Türkçe) |
Uyumlu, uyan.
|
| Uzbay (Türkçe) |
İyi, becerikli, temiz, akıllı ve saygın kişi.
|
| Uztan (Türkçe) |
Yetenekli, becerikli kimse.
|
| Ükkaşe (Arapça) |
Ökkeş.
|
| Ünal (Türkçe) |
"Adın duyulsun, tanın, ün kazan" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Ünal (Türkçe) |
"Adın duyulsun, tanın, ün kazan" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Ünkan (Türkçe) |
Tanınmış soydan gelen kimse.
|
| Ünüvar (Türkçe) |
Ünlü, tanınmış kimse.
|
| Utman (Türkçe) |
Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.
|
| Uygar (Türkçe) |
Kültürlü, eğitimli, görgü kurallarına uyan, medeni kimse.
|
| Uzcan (Türkçe) |
Uysal, uyumlu, iyi insan.
|
| Uztaş (Türkçe) |
Yetenekli, becerikli ve güçlü kimse.
|
| Ülgenalp (Türkçe) |
Yüce, ulu yiğit.
|
| Ünalan (Türkçe) |
Ün-alan. Adı duyulmuş, ün kazanmış.
|
| Ünkaya (Türkçe) |
Gücüyle, kuvvetiyle tanınan kimse.
|
| Ünyay (Türkçe) |
"Ününü yay, ünün duyulsun" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Üründübay (Türkçe) |
Seçkin nitelikli, saygın kimse.
|
| Üstat (Farsça) |
1. Bir bilim veya sanat alanında üstün bir yeri olan kimse.
2. Öğretmen.
3. Usta.
4. Sanatçı.
|
| Üstay (Türkçe) |
Ay gibi yüksek, yüce.
|
| Üstünbay (Türkçe) |
Seçkin, başarılı kimse.
|
|
| Kız İsimleri |
| Umran (Arapça) |
Uygarlık, ilerleme, refah ve mutluluk.
|
| Uğur (Türkçe) |
İyilik, şans, talih, baht.
|
| Ulviye (Arapça) |
Yüksek, yüce.
|
| Umran (Arapça) |
Uygarlık, ilerleme, refah ve mutluluk.
|
| Utku (Türkçe) |
Ulaşılan mutlu sonuç, zafer
|
| Ülker (Türkçe) |
Boğa burcunda yedi yıldızdan oluşan takım
|
| Ümit (Farsça) |
Umut
|
| Ünsal (Türkçe) |
Adın duyulsun, ünlen
|
| Ufukay (Arapça) |
Ufuk ve ay.
|
| Uğursal (Türkçe) |
"Uğur dağıt, uğur sal" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Uğuray (Türkçe) |
Uğurlu güzel.
|
| Ulcay (Yunanca) |
Olcay.
|
| Uçmak (Türkçe) |
1. Cennet.
2. Yar, uçurum.
|
| Uğan (Türkçe) |
Ogan.
|
| Uğurcan (Türkçe) |
Uğurlu, hayırlı kimse.
|
| Uğurtan (Türkçe) |
Tan vakti gibi uğurlu olan.
|
| Uğanbike (Türkçe) |
Güçlü, kuvvetli kadın.
|
| Umran (Arapça) |
1. Bayındırlık, memurluk.
2. Uygarlık, ilerleme, refah ve mutluluk.
|
| Ulunay (Türkçe) |
Değerli, saygın, erdemli kimse.
|
| Umar (Türkçe) |
Çare, çıkar yol.
|
| Ulya (Arapça) |
Çok yüce, en yüce.
|
| Umay (Türkçe) |
1. Orhun Yazıtları´nda geçen, çocukları ve hayvan yavrularını koruduğuna inanılan kadın Tanrı.
2. Devlet kuşu.
|
| Umman (Arapça) |
Ulu, büyük, engin deniz, okyanus.
|
| Umman (Arapça) |
Ulu, büyük, engin deniz, okyanus.
|
| Ülkühan (Türkçe) |
Bir ülküsü, amacı olan hükümdar.
|
| Ünsaç (Türkçe) |
"Adın duyulsun, ünlen" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Uysal (Türkçe) |
1. Yumuşak başlı, uyumlu, boyun eğen.
2. Terbiyeli.
|
| Ünsal (Türkçe) |
"Adın duyulsun, ünlen" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Ümmühan (Arapça) |
Hükümdar anası.
|
| Uzay (Türkçe) |
Bütün varlıkların içinde bulunduğu sonsuz boşluk.
|
| Üftade (Farsça) |
1. Tutkun, âşık, sevdalı.
2. Düşmüş, düşkün.
|
| Ümran (Arapça) |
Umran.
|
| Ünay (Türkçe) |
Ay gibi tanınmış, ünü parlak, şöhretli.
|
| Ünsay (Türkçe) |
"Ünlen, adın duyulsun" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Ünal (Türkçe) |
"Adın duyulsun, tanın, ün kazan" anlamında kullanılan bir ad.
|
| Ürünay (Türkçe) |
Çok parlak, çok aydınlık olan.
|
|
